می ترسم من هم از جنس همون کرباسی بشم که سر و ته اش یکیه!!! 

با تعجب نگاهش کردم چشمانش را لبانش را ...

تنفر؟ از او؟؟ چراا؟؟؟

خب اگه قبلآ بودم پس الان هم هستم! یعنی باید باشم!

ولی نیست! هیچ جای وجودم تنفر نیست!

پرسید جوابم رو نمی دی؟؟

تمام تعجبم در صدایم ریخت! ببخشید شما رو می شناسم؟؟؟؟

و او هراسان دور شد!

راستی من دیوانه شده ام یا او دیوانه بود؟؟؟

شعرهای بی ربط بگو!

تپق زنان اواز بخون

با شونهء سرت ساز بزن

جفتک چارکش بزن تو اشپزخونه بگو دارم میرقصم!

خلاصه کارای عجیب بکن

اون وقت همه با کمال میل دیوونه صدات می کنن!

گاهی اونقدر از تو متنفرم میشم که یادم میره دوست داشتن چه جور احساسیه!

اونقدر که یادم می ره دوست دارم!

گاهی هم اونقدر دوست دارم که یادم می ره زخم نفرت چه دردی داره!

توی ذهنم به هم وصل می شن انگار همه چیز به هم ارتباط داره یه ارتباط ازار دهنده و دردناک

نمی دونم چی میگم

هیچکس نمیدونه چی میگم

حتی نمی فهمن چقدر این حس ازارم میده

شاید دارم دیوونه میشم! شایدم دیوونه شدم

نمی دونم به خدا نمی دونم!

قلعهء سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

اااه اکر دیروز برگردد لحظه ای امروز من باشد

قلعهء سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

هزار شکر که این خار پای کس نخلید

با صورتکی که حتی ایینه بازش نمی شناسد چگونه به میعادگاه بیایم؟؟؟؟؟

مرا ببخش ای یار...

من تو را دوست دارم!

تو دیگری را!

و دیگری مرا!!

و اینسان همه تنهاییم!

گریه در خلوت دل ننگ که نیست!!

وقتی دروغ داور هر ماجرا شود

وقتی هوا هوای تنفس هوای زیست! سرپوش مرگ بر سر صدها صدا شود!

وقتی به بوی سفرهء همسایه مغز و عقل بی اختیار معده شود اشتها شود

وقتی به یک پاره استخوان هنگامه ز  جنبش دم ها به پا شود

وقتی که دامن شرف و نتفه گیر شرم رجاله خیز گردد و پتیاره زا شود!

وقتی سوسمار صفت پیش افتاب یک رنگ رنگها شود و رنگها شود...

بگذار در بزرگیه این منجلاب یاس دنیای من به کوچکیه انزوا شود!

نگذار دیرها دیرها شود!!!!!

و پر پاک پرستوها را بشکستند

و کبوترها را اااه کبوتر ها را!.......

و چه امید عظیمی به عبث انجامید!!!!!

دل من سوخت!

 عنوان ندارد!

مثل تمام دنیای اطراف خیلی وقت است هیچ چیز عنوان ندارد شاید از خلق ادم به بعد!!

 سخت نگیر زندگی هم عنوان ندارد

اینها فقط اسمهای مسخره ای است که روی وقایع بی عنوان می گذارند!

برای اینکه چیزی گفته باشند! مثله من!!!

سکوت کن!

خسته به نظر می رسی!!

حال و هوا هیچ عوض نشده!

همه چیز همان است که بود! انگار زمان از اینجا عبور نکرده

اما می شود عبور اسب رمیدهء زمان را بر چهره ها احساس کرد

اینجا خیلی وقت است خیلی روح ها خوابند!

هیسسس! نرم و اهسته برو!!!!