به تو عادت کرده بودم رفتی و دلُ شکوندی


با چشام شدی غریبه خاطره هامون و سوزوندی


عاشق عشق تو بودم با چه احساسه قشنگی


فقط فقط با تو بودم توی دنیای دورنگی


حالا اینجا تک و تنها تو هم این سر دنیا


می زنه اتیش به قلبم غم و غصه های فردا


تلخیه سکوت غربت تو رو یاد من میاره


ابر بارونیه چشمام داره بد جوری میباره


با اینکه ماله من نیستی و من از تو دورم واسه من لحظه های با تو بودن تجربه بودن تو رو می خواستم و نذاشتی حرمت واسم عاشق بودم و اومدم تا شهر غربت واست اومدم ولی به جرئت می گم ارزومه تو بشی خوشبخت هر جا هستی هر جا که رفتی ازم بد نگو چون رفتارم بد نبود با تو به خدا قسم