سخت هست اما ممکنه می شه سختیش رو کم کرد نمی گم میشه اسونش کرد چون نمی شه می شه باهاش کنار اومد یه باور می خواد اونم اینه که باور کنی هر راهی رفتی خوردی به دیوار...

وقتی تمامه تلاشت رو کردی... و اخرین تلاشت پس موندهء انرژی و غرورت رو گرفته ناچار این فرایند شروع می شه مثله کسی که داره غرق می شه انقدر دست و پا می زنه تا بدنش بی حس می شه بدش دیگه هیچی یه فرایند شروع می شه مثله مرگ....دیگه همه چی بی اهمیت می شه شاید اشکی هم در کار باشه شایدم نه...

فراموش کردنم همینه به شرط اینکه تسلیم بشی وسط کار دوباره دست و پا نزنی باور کنی که تمامه تلاشت بی نتیجه بود و تلاشه دوباره همون جوابو می ده...

باید خودت و به دستش بسپری و فقط بهش فکر نکنی باید به فراموش کردن فکر نکنی چون بازم می شه یاد اوری می شه پنبه کردن هر چی رشته بودی...